Thursday, September 6, 2012

මටම වුන දෙයක් ( යහලුවන්ගේ කතා නොවේ )


කම්මැලි කමටත් එක්ක හිතට එන දේ කැටි කවි සංකල්පනාවක් ලියන්න උත්සාහ කලා
ම්හු!!
හරි යන්නේ නැ මේ දිනවල මගේ හෘදයේ / මනසේ පවතින අව පීඩන තත්ත්වය නිසා කිසිවත් හිතට එන්නැ
-------((((( මොකද්ද ඒ අවපීඩන තත්ත්වය කියලා දන්නැනේ , ලොකු දෙයක් අහන්නත් , ඒ ගැන හොයන්නත් එපා
Privet  ඇහුවත් කියනනේ නැ හොදේ

මේක තනිකරම මට වුන අද්දැකීමක් සමහර කොටස් රාජකාරියටම සම්බන්ධයි 
ඔන්න ඉතිං රාජකාරි කිවු ගමන් මේක කියවන අය මේක කියවන එක නවත්තන්න එපා, මේකේ කොල්ලා දුෂ්ඨයා, වීරයා විතරයි ඉන්නේ කෙල්ලෙක් නැ ( මට වෙන සිද්ධි වල කෙල්ලෝ සම්බන්ධයක් නැ , එවා යහලුවන්ට වන ඇබැද්දි වල විතරයි )
ඒ උනාට ප්ලිස් ඉතිරි ටිකත් කියවන්නකෝ ඈනුම් ඇර ඇර
දැන් මෙන්න කතාව මේකේදි නම් ගම් විතරක් වෙනස් කරනවා හොදේ

ඔන්න මම ඒ කාලේ වන නිලධාරියෙකු ලෙස වැඩ කලා බදුල්ල පැත්තේ ,
අපි පවුලම ක්වාටර්ස් වල තමා හිටියේ
ඒ කාලේ නම් අඩවියක් භාර නිලධාරියෙකු කුට කියලා වාහනයක් වෙන් කරලා නැ හැබැයි ඕන වෙලාවකට වාහන තියෙනවානම් ලොක්කට කියලා ගන්න පුලුවන්
(( අනේ පිං සිද්දවෙච්චාවේ එහෙදි තමා මගේ පලවෙනි දුව ලැබුනේ . ඩොකා ලැබෙන දින දුන්නා , ඒ දිනයට සතියකට කලින් ඉදන් හවසට ජීප් එකක් මගේ ක්වාටර්ස් එකේ නවත්තලා යතුර මට දීලා යන්න කියලා රියදුරන්ටඋපදෙස් දිපු ලොක්කෙක්  ඒ කාලේ මට හිටියා --- ((එයා චිරාත් කාලයක් වැජබෙන්න ඕන )) අම්මපා රත්තරන් නිලධාරින් )))
ඉතිං ඔන්න ඒ කාලේ ( බබා හම්බවෙන කාලේ නෙවෙයි ඊට මාස 5-6 කට පස්සේ )
රාජකාරි කතාවක් කියලා හිතලා කියවන එක නතර කරන්න එපා දුෂ්ඨයාට බබා හම්බ වෙන හැටිත් ඉස්සරහට තියෙනවා

ඉතිං ඔන්න අදුර වැටීගෙන යද්දි මට කෝල් එකක් ආවා

ඔන්න දැං පිට පොට පැන්නා !!!! නැ ඇත්තමයි ඒ කාලේ හැන්ඩ් ෆෝන් මටත් නැ , පලාතට සිග්නලුත් නැ
Office No එකට තමයි හැමෝම කතා කරන්නේ

තව එකක්  
Office එකයි
Quarters එකයි ඔන්න මෙන්න මෙහෙම Phone එකේ Ring Tone  වදින වදින වෙලාවට දුවන්න බැරි නිසා Extension එකක් හදාගත්තා Quarters එකට

ඒ කාලෙත් දැං වගේමයි මගේ ප්‍රිය භාර්යා තුමිය මා ගැන කිසිම අවිස්වාසයක් , අහිතක් නැ ( යකෝ මගේ ජන්මාන්තර යාලුවන්ට ප්‍රශ්ණ උනාට මට වෙලා නැනේ ඒකයි)
ආය කතාවට --- --- ඔන්න ඉතිං මම ඔෆිස් එකේ වැඩ රෑ 7  ට විතර ඇති  Phone එක Ring වෙනවා
“ මළා මේ වෙලාවේ, මොකාද යකෝ “ සිතමින් නොසැලෙන සිතින්
Receiver එකට කණ ගෙනිච්චා
“ හලෝ කවුද ??“
මම අහපි
“ හලෝ “ ( කටහඩ නම් තාරතාවයෙන් අඩුම අඩුයි)

මලා මේ ඉතිරි උත්තරෙන් තමා මේ කතාවම ගොඩ නැගෙන්නේ . දිගටම ලිව් නිසාත් ඇගිලි වලට මහන්සි නිසාත් ( මම තාම දඹරගැලි දෙකෙන් අනින්නේ - කාටවත් කියන්නෙපා හොදේ- ) මම ඉතිරි ටික පස්සේ ලියන්නද

මී ඇස් දෙක පල්ලා මේ කතාව මෙගා කරන්නැ ඒත් මේ ඇගිලි වෙහෙස කරන්න හොද නැ දැං ගෙදර යනවෝ හෙට ඉතුරු කොටස කියනවාමයි
ආයිත් කියන්නේ මේක මට වුන එකක් මයි හොදේ

No comments:

Post a Comment